Stan aktualności dokumentów z zakresu zarządzania kryzysowego oraz zabezpieczenie materiałowe do działań kryzysowych w wybranych gminach [RAPORT Z BADAŃ]

Zapasy kryzysowe w poszczególnych gminach stanowią istotny element skuteczności reagowania kryzysowego w razie wystąpienia nagłych zagrożeń. Od lat w powszechnej opinii funkcjonuje przeświadczenie podparte licznymi rozmowami z radnymi i wójtami, iż stany tych magazynów są zaniedbane i nieadekwatne pod względem sprawności, ilości oraz jakości w stosunku do potrzeb. Z uwagi na to, iż w systemie prawa są tylko określone w budżetach gmin minimalne limity środków na działania kryzysowe, to jednak pod koniec roku w razie niewykorzystania tych środków są one w większości przeznaczane na inne potrzeby samorządów. 

Obecne przepisy, a zwłaszcza art. 2 i art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym w związku z art. 222 ust. 2 pkt 3 i art. 259 ust. 1 oraz art. 222 ust. 4 ustawy o finansach publicznych obligatoryjnie mówią, iż utworzona w budżecie jednostki samorządu terytorialnego rezerwa na przyszłe i nieprzewidywalne wydatki z tytułu zarządzania kryzysowego na podstawie art. 222 ust. 2 pkt 3 ustawy o finansach publicznych i art. 26 ust. 4 ustawy o zarządzaniu kryzysowym, wskazują iż w trakcie roku budżetowego nie mogła być one rozdysponowana na cele niezwiązane z realizacją zadań miasta i gminy z zakresu zarządzania kryzysowego. Rezerwa ta powinna być rozdysponowana na zarządzanie kryzysowe, które w rozumieniu art. 2 ustawy o zarządzaniu kryzysowym, który stanowi, iż działalność organów administracji publicznej będącą elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych, usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu zasobów infrastruktury krytycznej.

Wspomniany art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym wprost brzmi „W budżecie jednostki samorządu terytorialnego tworzy się rezerwę celową na realizację zadań własnych z zakresu zarządzania kryzysowego w wysokości nie mniejszej niż 0,5% wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszonych o wydatki inwestycyjne, wydatki na wynagrodzenia i pochodne oraz wydatki na obsługę długu”. O ile samorządy ustawowo mają przez cały rok obowiązek utrzymywania wspomnianej rezerwy, to w ostatnim miesiącu roku budżetowego jest on zazwyczaj przeznaczany na „ważniejsze potrzeby” niż uzupełnianie magazynów sprzętu związanego z reagowaniem kryzysowym.

W 2018 roku Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła kontrole w wybranych samorządach mających na celu zbadanie sprawności funkcjonowania systemu ochrony ludności w ramach struktur zarządzania kryzysowego i obrony cywilnej.

ZOOM

więcej

Zobacz też

Obserwujemy